Rozstanie

-Odchodzę...- Szepnęłam Ci wtedy na ucho...
I najmocniej jak potrafiłam przytuliłam do siebie,
ostatni raz...
tak jak zawsze, tak jak przytulałam tylko Ciebie.
Złożyłam też ostatni pocałunek na Twych ustach,
czułam wtedy, że znikam, rodziła się we mnie pustka.
A potem odeszłam, łzy spływały mi po twarzy,
nie mogłam juz dłużej patrzeć,
na to, o czym w tej chwili marzysz.
Widziałam jak Twoje serce krzyczało,
by moje nigdzie nie szło, by przy nim zostało.
W kółko powtarzałeś, że wszystko naprawimy,
że za wszystko przepraszasz, jeżeli to z Twojej winy.
Ciągle pytałeś: - Dlaczego?
Dlaczego znowu zostawiam Cię samego...?
Nie mogłam tego znieść... Tak strasznie cierpiałeś,
pamiętam jeszcze dokładnie, jak na kolanach błagałeś.
Nie chciałeś wypuścić z ramion, cięgle powtarzając,
że wszystko naprawimy, mnie juz nie mając.
Płakałam razem z Tobą, odrywając Twoje ręce,
odchodziłam z płaczem, tnąc na pół Twoje serce...
Oglądałam się za siebie, prosząc o wybaczenie,
mówiąc, że tak być musiało, błagając o zrozumienie...
Ostatnie zdanie jakie wypowiedziałam to,
to, że kochać Cię będę zawsze... i sie pożegnałam...

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | hydraulika siłowa | Najnowsze komentarze

• alviniwiewiorki.pl
• jedno z dwóch
• Pewnego dreszczowego dnia...
• Czekając na babie lato
• Deszcze
• losie mój...
• skaza
• skałbieg pośrodku nikczemnych.

• Sukienki na lato
• Szeptem...
• ból(iMIA)
• Rozmyślanie
• * * *
• tafla poznania
• Organoleptycznie
• echo zatrutej strzały amora